زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

ابوایوب خراسانی





ابوایوب عطاء بن عبدالله خراسانی (۵۰-۱۳۵ق)، از راویان و مفسران قرن اول هجری قمری در شام بود.


۱ - معرفی اجمالی


ابوایوب عطاء بن عبدالله خراسانی بلخی، مولای مهلب بن ابی صفره بود
[۱] بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۶، ص۴۷۴.    
و در سال ۵۰ یا ۶۰ق متولد شد. او را اهل سمرقند یا بلخ دانسته‌اند که در شام سکونت داشت.
[۲] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۱۶.    
[۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۲۲.    
در زمره بصریین به‌شمار می‌رفت و به سبب سفر به خراسان و مدتی اقامت در آنجا، به خراسانی ملقب گردید.
[۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۶، ص۱۴۰-۱۴۳.    
او از افرادی چون سعید بن مسیب، سعید بن جبیر، ابومسلم خولائی و عروة بن زبیر روایت نموده و شاگردانی هم چون فرزندش عثمان، ضحاک بن مزاحم هلالی و عبدالرحمن بن یزید بن جابر را تربیت کرد.
[۵] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۱۶.    
عطاء فردی موثق، فقیه،
[۶] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۱۹.    
مفسر،
[۷] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۱، ص۳۸۵.    
واعظ و اهل فتوا، جهاد و عبادت
[۸] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۶، ص۱۴۰.    
بود. وی در سال ۱۳۳ یا ۱۳۵ق درگذشت و در بیت المقدس دفن گردید.
[۹] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۳۶.    
تفسیر قرآن و تنزیل قرآن اثر اوست.
[۱۰] ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۶۹.    
[۱۱] ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۷۳.    
[۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۱۴۰.    
[۱۳] ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۶، ص۳۳۴.    
[۱۴] ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۵، ص۲۰۶.    
[۱۵] جرجانی، عبدالله بن عدی، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۶۸.    
[۱۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
[۱۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۸، ص۴۹۰.    
[۱۸] مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۰، ص۱۰۶.    
[۱۹] خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۲۶۷.    
[۲۰] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۷، ص۷۶.    
[۲۱] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۳.    
[۲۲] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۷، ص۳۳۱.    
[۲۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ص۳۹۲.    
[۲۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۱، ص۱۹۲.    
[۲۵] بخاری، محمد بن اسماعیل، الضعفاء الصغیر، ج۱۰۷.    


۲ - پانویس

 
۱. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۶، ص۴۷۴.    
۲. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۱۶.    
۳. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۲۲.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۶، ص۱۴۰-۱۴۳.    
۵. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۱۶.    
۶. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۱۹.    
۷. ↑ داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۱، ص۳۸۵.    
۸. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۶، ص۱۴۰.    
۹. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۳۶.    
۱۰. ↑ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۶۹.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۷۳.    
۱۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۱۴۰.    
۱۳. ↑ ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۶، ص۳۳۴.    
۱۴. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۵، ص۲۰۶.    
۱۵. ↑ جرجانی، عبدالله بن عدی، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۶۸.    
۱۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۱۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۸، ص۴۹۰.    
۱۸. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۰، ص۱۰۶.    
۱۹. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۲۶۷.    
۲۰. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۷، ص۷۶.    
۲۱. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۳.    
۲۲. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۷، ص۳۳۱.    
۲۳. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ص۳۹۲.    
۲۴. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۱، ص۱۹۲.    
۲۵. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، الضعفاء الصغیر، ج۱۰۷.    


۳ - منبع


• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۱۷، برگرفته از مقاله «عطاء خراسانی».


رده‌های این صفحه : درگذشتگان سال 135 (قمری) | راویان قرن 1 (قمری) | راویان قرن 2 (قمری) | شخصیت‌های قرن 1 (قمری) | شخصیت‌های قرن 2 (قمری) | مؤلفان قرن 1 (قمری) | مؤلفان قرن 2 (قمری) | مفسران اهل‌سنت قرن 2 (قمری) | مفسران قرن 1 (قمری)




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.